دوربین مدار بسته آنالوگ

تکنولوژی مدار بسته آنالوگ، دیجیتال، تحت شبکه- قسمت اول تکنولوژی آنالوگ

دوربین مدار بسته آنالوگ

دوربین مدار بسته آنالوگ

در راستای آشنایی با سیستم دوربین های مدار بسته، در این قسمت از مجله تخصصی امنیتی، حفاظتی و نظارتی ایران سکوریتی می خواهیم تکنولوژی های دوربین مدار بسته را به تفصیل توضیح دهیم، لزوم آشنایی با سیستم های مدار بسته از ابتدایی ترین و حیاتی ترین موضوعاتی است که باید کارشناسان امنیتی از آن آگاه باشند.

تاریخچه دوربین مدار بسته

دوربین مدار بسته معروف به CCTV و مخفف Closed Circuit Television، می باشد. معنی آن تلویزیون مدار بسته می باشد. در یک تعریف ساده دوربین های مدار بسته به دوربین هایی گفته می شود که جهت تصویر برداری در یک ناحیه نصب می شوند و تصاویر آنها توسط یک مرکز کنترل ضبط می شود. از این دوربین ها جهت تصویر برداری، حفاظت و نظارت بر موقعیت های مختلف استفاده می شود، لذا به سیستم های نظارت تصویری معروف هستند.

اولین دوربین مدار بسته را شرکت زیمنس آلمان در ۱۹۴۲ جهت مشاهده پرتاب موشک V2 ساخت و نصب نمود. والتر بروچ، مهندس آلمانی، اولین شخصی بود که مسئول نصب این دوربین بود. والتر هیچوقت فکر نمی کرد که صنعت مدار بسته ۷۵ سال بعد نقش تعیین کننده و تاثیر گذاری در جوامع و زندگی مردم ایفا کند. هفت سال بعد در آمریکا اولین دوربین مدار بسته توسط شرکت وریکون معرفی شد. در ابتدا از این دوربین ها، جهت نمایش تصاویر پرتاب موشک ها استفاده می شد.

در ۱۹۷۳ این دوربین ها برای اولین بار در اماکن عمومی نصب شدند و میدان تایمز نیویورک اولین مکان نصب دوربین مدار بسته در دنیا لقب گرفت. درست هفت سال بعد استفاده از دوربین ها در آمریکا به شکل چشمگیری افزایش پیدا کرد.

رفته رفته صنایع مختلف و حرفه های گوناگون جهت حفظ امنیت و جلوگیری از به سرقت رفتن اموال ارزشمند خود به نصب و راه اندازی سیستم دوربین های مدار بسته روی آوردند. در سال ۱۹۹۰ دستگاه های ضبط تصویر دوربین ها، با قابلیت ضبط با حرکت ( Motion Detection) به بازار عرضه شد. این موضوع باعث شد تا اقبال عمومی نسبت به این دوربین ها بیشتر شود.

در انگلستان هم دوربین مدار بسته روز به روز بیشتر و بیشتر می شوند، تا حدی که امروزه لقب برادر بزرگتر برای دوربین های مدار بسته در نظر گرفته شده است و مردم در تمام اماکن عمومی زیر نظر دوربین های مدار بسته می باشد. از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ میلادی، استفاده از این تجهیزات در بسیاری از کشورها رایج شد. از آن زمان به بعد، با پیشرفت تکنولوژی و هوشمند تر شدند سیستم های امنیتی امروزه دوربین مدار بسته به عنوان یک حقیقت جدایی ناپذیر در زندگی مردم وجود دارد و با استفاده از آن بسیاری از بحران ها و مشکلات مدیریت می شود.

پس از آشنایی با تاریخچه دوربین ها، به توضیح تکنولوژی دوربین های مدار بسته می پردازیم، از نظر تکنولوژی تجهیزات مدار بسته را به سه نوع سیستم های آنالوگ، تحت شبکه ( IP ) و سیستم های دیجیتال ( High Defenition ) تقسیم بندی می کنیم.

دوربین مدار بسته آنالوگ

دوربین مدار بسته آنالوگ

سیستم مدار بسته آنالوگ

ابتدایی ترین نسل از دوربین های مدار بسته سیستم های آنالوگ هستند. یک دوربین مدار بسته آنالوگ با استفاده از سنسور تصویر برداری خود تصویر برداری می کند سپس این تصاویر  توسط سنسور و چیپ ست های درونی دوربین و بصورت دیجیتال پردازش می شود، اما قبل از ارسال تصاویر باید به یک تصویر آنالوگ تبدیل شود تا بتوانیم توسط یک دستگاه آنالوگ مانند مرکز کنترل آنالوگ این تصاویر را دریافت کنیم. بر خلاف دوربین های آی پی، دوربین های آنالوگ هیچ سرور داخلی جهت رمز گذاری روی تصاویر ندارد لذا تصاویر بصورت آنالوگ از طرف دوربین ارسال می شوند و لذا در بین مسیر هر کاربری امکان دریافت تصاویر بدون رمز را خواهد داشت.علاوه بر آن این دوربین ها هیچ فشرده سازی را روی تصاویر ارسالی خود انجام نمی دهند و تصاویر بدون فشرده سازی به سمت مرکز کنترل ارسال می شود.

بهترین کیفیت تصویر در سیستم آنالوگ ۴CIF می باشد که در سیستم PAL (در ایران) معادل ۷۰۴*۵۷۶ خط تلویزیونی می باشد که معادل ۰٫۴ مگا پیکسل می باشد. باید به این مهم توجه کنیم که این بالاترین کیفیت تصویر این دوربین ها است و رزولوشن های ۲CIF و CIF هم وجود دارند که کیفیت به مراتب پایین تری را دارا هستند. با توجه به مطالبت فوق کیفیت تصویر دوربین های آنالوگ بسیار پایین می باشد.

اجزای سیستم مدار بسته آنالوگ شامل، دوربین آنالوگ، مرکز کنترل آنالوگ ( DVR )، منبع تغذیه، کابل کواکسیال، کابل برق و کانکتور BNC می باشد.

مرکز کنترل آنالوگ تصاویر دوربین های آنالوگ را ضبط می کند، تعداد کانال های این مرکز کنترل مشخص کننده تعداد دوربین هایی است که می توانیم به آن وصل کنیم. استاندارد تعداد کانال های مرکز کنترل عبارتند از، ۴، ۸، ۱۶، ۳۲ و ۶۴ کاناله که با توجه به تعداد دوربین ها، استفاده می شوند. عملیات فشرده سازی و کد گذاری دوربین ها در سیستم آنالوگ درون مرکز کنترل انجام می شود از این رو در سیستم آنالوگ توانمندی مرکز کنترل بسیار مهم است.

رزولوشن و سرعت فریم

دو عامل رزولوشن و تعداد فریم در مرکز کنترل، میزان قدرتمندی مرکز کنترل آنالوگ را مشخص می کنند، مرکز کنترل های آنالوگ هر کدام در مشخصات فنی خود رزولوشن های خاصی را پشتیبانی می کنند به عنوان مثال مرکز کنترل ۱۶ کانال ۴CIF، توانایی دریافت و ضبط ۱۶ دوربین آنالوگ با رزولوشن ۴CIF را دارد. از سوی دیگر تعداد فریم های هر دوربین نمایش دهنده طبیعی بودن تصویر می باشد. چشم انسان برای اینکه بتوانیم رویدادی را به طور طبیعی و بدون پرش مشاهده کنیم نیاز به دریافت ۲۵ فریم در ثانیه دارد. این قابلیت در مرکز کنترل های آنالوگ هم بسیار اهمیت دارد. در مشخصات فنی مرکز کنترل آنالوگ مجموع تعداد فریم های کی دستگاه مشخص شده است به طور مثال وقتی در مشخصات فنی DVR از نوع ۱۶ کانال، نوشته می شود مجموع فریم معادل ۴۰۰ به این معنی است که این دستگاه قادر است ۱۶ کانال را با محموع ۴۰۰ فریم ضبط کند برای تعیین تعداد فریم هر کانال ۴۰۰ را بر تعداد کانال ها یعنی ۱۶ تقسیم می کنیم و عدد ۲۵ بدست می آید. این بدین معنی است که DVR مذکور قابلیت ضبط تصاویر با سرعت ۲۵ فریم را دارد. به این DVR اصطلاحا Real Time گفته می شود.

با توجه به نکاتی که گفته شد باید به این مهم توجه داشته باشیم که رزولوشن ضبط و سرعت فریم در یک DVR با یکدیگر ارتباط دارند یعنی برخی از کمپانی ها هر دو عامل بالا را در حالت خوب ارائه نمی دهند، به عبارت دیگر DVR ها با رزلوشن بالا و فریم ریت بالا از قیمت بالاتری نسبت به سایر DVR ها برخوردار هستند.

جهت انتقال تصویر دوربین ها به DVR از کابل های هم محور ( کواکسیال) استفاده می شود. این کابل ها دو رشته ای هستند که معمولا یک رشته تصویر آنالوگ را منتقل می کند و رشته دیگر وظیفه حذف و کم کردن میزان نویز روی تصویر را انجام می دهد. متداول ترین کابل کواکسیالی که در سیستم های آنالوگ استفاده می شود، کابل های RG59 است که تصویر را تا ۲۵۰ متر بدون افت انتقال می دهد. (فاصله بین دوربین و DVR ) میزان نویز پذیری این تجهیزات از برق شهر (مسیر کابل کشی کواکسیال در کنار کابل های برق دیگر ) بسیار زیاد است و این از نقاط ضعف بزرگ سیستم آنالوگ می باشد. جهت به حداقل رساندن این مهم می توانیم از کابل های مرغوب تر استفاده کنیم. برای کابل کشی تصویر باید از هر دوربین یک کابل کواکسیال به DVR کشیده شود.

تغذیه دوربین های آنالوگ به دو روش انجام می شود، از طریق منبع تغذیه و از طریق آداپتور. در حالت اول یک منبع تغذیه در کنار DVR قرار می گیرد و برق ۱۲ ولت DC را جهت روشن کردن دوربین از طریق کابل برق به دوربین ها منتقل می کند. در این نوع انتقال نویز دهی کابل برق به کواکسیال کم است و می توانیم کابل های برق و کواکسیال را در کنار هم کابل کشی کنیم. در تغذیه دوربین های با استفاده از آداپتور، برق ۱۲۰ ولت از طریق کابل برق تا پای دوربین منتقل می شود و در آنجا با نصب آداپتور ۱۲ ولت به دوربین وصل می شود، از این راه حل برای انتقال برق در مسافت های بالا ( بالای ۱۰۰ متر) استفاده می شود.

برخی از مزایای دوربین مدار بسته آنالوگ عبارتند از، قیمت پایین، راه اندازی و نصب آسان، عملکرد راحت سیستم، تنوع محصولات متعدد جهت انتخاب. برخی از معایب دوربین مدار بسته آنالوگ هم عبارتند از، حجم و میزان کابل استفاده شده زیاد، کیفیت تصویر پایین، ارسال تصاویر بدون رمز گذاری، عدم استفاده از قابلیت بی سیم، نویز پذیری بالا، قابلیت توسعه سیستم بدون تغییر سخت افزار مرکزی امکان پذیر نیست.

در قسمت بعدی در خصوص سیستم مدار بسته آی پی ( تحت شبکه) توضیح می دهیم.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *