‌چگونه میزان توان مصرفی یک مرکز داده را بر مبنای تعداد رک‌ها محاسبه کنیم؟ (بخش دوم)

‌چگونه میزان توان مصرفی یک مرکز داده را بر مبنای تعداد رک‌ها محاسبه کنیم؟ (بخش دوم)

در مطلب قبل مبحثی تحت عنوان محاسبه میزان توان مصرفی مرکز داده را آغاز کردیم و متوجه شدیم که روش‌های سنتی ارزیابی میزان توان مصرفی یک مرکز داده با مشکلات متعددی روبرو است و دیگر همچون گذشته کارایی مطلوبی ندارد. همان‌گونه که وعده داده بودیم در این مطلب مبحث فوق را ادامه می‌دهیم.

‌چگونه میزان توان مصرفی یک مرکز داده را بر مبنای تعداد رک‌ها محاسبه کنیم؟ (بخش دوم)

روش دیگری که بیشتر شرکت‌ها برای محاسبه میزان ظرفیت موردنیاز مرکز داده به کار می‌گیرند، روش رک به رک است. در روش فوق توان و میزان سرمایش مورد نیاز هر رک به شکل دقیق و پیش از آن‌که فرآیند طراحی مرکز داده آغاز شود محاسبه می‌شود. روش فوق ایده‌آل است، اما در هیچ مرکز داده‌ای این امکان وجود ندارد تا توان دقیق موردنیاز هر رک را پیشاپیش تعیین کرد، زیرا محاسبه میزان مصرف در سطح هر رک هماهنگی چندانی با عمر مفید مرکز داده ندارد. اگر ظرفیت واقعی تجهیزات فناوری اطلاعات با ویژگی‌های اصلی سطح رک هماهنگ نباشد، دردسرهای فراوانی به وجود می‌آورد. به‌طور مثال، اگر یکی از تجهیزات فناوری اطلاعات کمتر از توان مشخص شده برای رک انرژی مصرف کند، توان اضافی و مصرف نشده را نمی‌توان در سایر رک‌ها استفاده کرد، زیرا میزان مصرف برق و سرمایش هر رک محدوده خاص خود را دارد. همان‌گونه که مشاهده می‌کنید هر دو رویکرد محاسبه بر مبنای مشخصات کلی سطح سالن و محاسبه بر مبنای ویژگی‌های دقیق رک به رک با محدودیت‌های فنی زیادی روبرو است. برای حل این مشکل چه باید کرد؟ پاسخ در رویکرد بهبود یافته تعیین ظرفیت نهفته است. در روش‌های محاسبه امروزی طراحان مرکز داده باید بتوانند برای هر رک، در هر مکان و با نصب هرگونه تجهیزات فناوری‌اطلاعات چه واقعی و چه پیشنهادی ظرفیت برق و سرمایش را تعیین کنند. نکته مهمی که باید به آن دقت شود این است که همواره عمر مفید تجهیزات فناوری‌اطلاعات کمتر از عمر مفید مرکز داده است، زیرا تجهیزات فناوری‌اطلاعات به سرعت جای خود را به نمونه‌های جدیدتر می‌دهند و با نمونه‌های پیشرفته‌تر جایگزین می‌شوند. راهکارهای مدرن طراحی، پیشنهاد می‌کنند  مراکز داده به گونه‌ای پیاده‌سازی شوند که توان و سرمایش استفاده نشده هر رک را به رک دیگری انتقال پیدا کند و میزان هدر رفت برق را به کمترین میزان ممکن رساند. به همین دلیل ضروری است از تمامی ظرفیت برق، سرمایش و فضای موجود در مرکز داده و رک‌ها استفاده کرد. در زمان تعیین میزان مصرف انرژی باید به محدودیت‌ها و گزینه‌های واقعی و کاربردی در طراحی مرکز داده دقت کرد که از آن جمله می‌توان به توسعه ظرفیت توزیع برق، محدودیت‌ جریان هوا (جریان هوا در مرکز داده یکی از اصلی‌ترین عوامل محدودکننده محاسبه توان مصرفی رک است. تجهیزات فناوری‌اطلاعات برای هر کیلووات به هوایی برابر با 47 تا 75 لیتر در ثانیه نیاز دارند، اما وجود کف کاذب یا ارتفاع کوتاه سالن مانعی بر سر راه تامین این مقدار هوا می‌شود.)، وزن زیاد (کف‌های کاذب با مشکل عدم تحمل وزن سنگین تجهیزات روبرو هستند. تجهیزات فناوری‌اطلاعات پر ظرفیت سنگین هستند و فشار زیادی به کف کاذب وارد می‌کنند.)، محدودیت‌های مرتبط با فضای واقعی در یک مکان مشخص (به‌طور مثال فضای طبقات رک می‌توانند گران‌قیمت باشند یا امکان دستکاری آن‌ها وجود نداشته باشد، همچنین فشرده‌سازی فضای فناوری‌اطلاعات و کنار هم قرار دادن تجهیزات در کنار یکدیگر سود چندانی ندارد.) و فضای محفوظ کف (تقریبا بیشر سازمان‌ها بخشی از سطح کف را برای کاربردهای جانبی همچون ذخیره‌سازی دیسک‌های پشتیبان در نظر می‌گیرند. همین مسئله محاسبه تعیین میزان مصرف برق به منظور خنک‌سازی سالن را با مشکل روبرو می‌کند.) اشاره کرد. همان‌گونه که مشاهده می‌کنید مشکلات این چنین مانع از آن می‌شوند تا به سادگی بتوان میزان توان مصرفی رک‌ها و مرکز داده را محاسبه کرد.

در شماره آینده مبحث فوق را ادامه می‌دهیم.  

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

popup