دوربین تحت شبکه چیست؟

دوربین‌های پروتکل اینترنت (Internet Protocol Camera) که به دوربین‌های IP یا دوربین تحت شبکه هم معروفند، با ارسال و دریافت تصاویر از طریق اینترنت یا شبکه محلی (LAN)، ویدیویی دیجیتال را برای نظارت کردن بر آن مکان فراهم می‌کنند. همانطور که در نام آن‌ها پیداست، دوربین‌های تحت شبکه از طریق وای فای یا کابل PoE (Power over Ethernet) به شبکه متصل می‌شوند. این دوربین‌ها معمولا همراه با ضبط کننده‌های ویدیویی تحت شبکه که NVR نام دارند و گاهی اوقات هم با ضبط کننده‌های ویدیویی دیجیتال DVR، استفاده می‌شوند، به همین دلیل این دوربین‌ها به یک انتخاب ساده برای نظارت ویدیویی تجاری تبدیل شده‌اند.

برای خرید دوربین تحت شبکه نیاز است که در ابتدا از نحوه کارکرد آن مطلع شویم. این دوربین‌ها تصاویر را تقریبا شبیه یک دوربین دیجیتال دریافت می‌کنند و آن فایل تصاویر را فشرده کرده و از طریق شبکه ارسال می‌کنند. در واقع یک دوربین تحت شبکه با توانایی پردازش تصاویر بر خلاف دوربین آنالوگ، فقط به دستگاه ضبط کننده‌ای جهت ذخیره سازی و بازپخش تصاویر نیاز دارد.

مشاهده بیشتر

خرید دوربین IP و استفاده از آن در مکان‌های مختلفی کاربرد دارد، بخاطر عملکرد خوب و ویژگی‌های متعدد این نوع دوربین‌ها، استفاده از آن‌ها به نسبت دوربین‌های آنالوگ، تجاری‌تر است و کاربرد آن‌ها در محیط‌های خانگی شاید به مراتب کمتر باشد. مکان‌هایی که معمولا دوربین مداربسته در آن‌ها استفاده می‌شود:

  • مغازه‌های خرده فروشی
  • دفترهای اداری
  • ساختمان‌های دولتی
  • محوطه‌های صنعتی
  • بانک‌ها
  • مکان‌های نظامی
  • تقاطع‌های ترافیکی

انواع دوربین تحت شبکه

دوربین تحت شبکه PTZ یا اسپید دام: این نوع دوربین‌های تحت شبکه که می‌توان زاویه و میدان دیدشان را از راه دور تغییر داد، به کاربران اجازه می‌دهد که وقایعی که در تصاویر را رخ می‌دهند را با ابزار کنترلی مختلف، به خوبی شناسایی کنند. آن‌ها می‌توانند مساحت بالقوه بیشتری را پوشش دهند و معمولا برای نظارت بر محوطه‌های بیرونی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

دوربین تحت شبکه با لنز ثابت: خرید دوریبن تحت شبکه که دارای لنز ثابت است در یک مکان استاتیک کارکرد خوبی خواهد داشت و با ارائه فقط یک زاویه در میدان دید دوربین، می‌تواند بر اجسام مختلف در یک فریم از قبل تعیین شده، نظارت کند. دوربین‌های تحت شبکه با لنز ثابت، معمولا هم برای محوطه‌های بیرونی و هم محوطه‌های داخلی استفاده شده و کاربرد بسیاری در مغازه‌های خرده فروشی مانند سوپرمارکت‌ها و … و همچنین دفاتر اداری دارد. این دوربین در مقایسه با دوربین PTZ نیاز به پهنای باند کمتری دارند که از مزیت‌های این نوع دوربین تحت شبکه محسوب می‌شود.

دوربین تحت شبکه PoE: این نوع دوربین‌ها از یک کابل اترنت مانند Cat5 یا 6 برای انتقال همزمان برق و داده استفاده می‌کنند. این ویژگی باعث حذف نیاز به دو کابل جدا برای انتقال برق و داده می‌شود، در نتیجه نیاز به تجهیزات سخت افزاری کمتری خواهد بود. با وجود قطعات کمتری که در این نوع دوربین‌ها با آن‌ها سر و کار داریم، نصب سیستم‌های PoE نسبت به سیستم‌های سنتی، آسان‌تر می‌شود و هزینه کمتری برای نگهداری دارند. تفاوت بین دوربین‌های PoE و PoE+ در مقدار نیروی الکتریکی است که می‌توانند انتقال دهند تا انرژی مورد نیاز سیستم تامین شود. سیستم‌های استاندارد PoE می‌توانند انرژی برق مورد نیاز بیشتر دوربین‌های مداربسته تحت شبکه را تامین کنند و توانایی تامین تا 15 وات را دارند. در مقابل سیستم‌های PoE+ تا 30 وات انرژی برق را انتقال داده و معمولا در دوربین‌هایی که به خاطر داشتن مکانیسم‌های گرمایی و سرمایی اختصاصی نیاز به برق بیشتری دارند، مورد استفاده قرار می‌گیرند.

دوربین تحت شبکه بی‌سیم: دوربین‌هایی IP وایرلس به یک روتر وای فای برای ارسال داده‌های ویدیویی متصل می‌شوند. سپس تصاویر به یک فضای ذخیره سازی ابری یا یک فضای ذخیره سازی داخلی انتقال پیدا می‌کند. خرید دوربین تحت شبکه که بی‌سیم است معمولا انتخاب خوبی برای خانه‌های کوچک است اما یک سیستم امنیتی با سیم کمتر قابل دستکاری می‌باشد و برای فضاهای بزرگ پیشنهاد می‌شود.

ویژگی‌های اصلی دوربین تحت شبکه

فضای ذخیره سازی ابری یا داخلی: فضای ذخیره سازی در یک سیستم امنیتی تحت شبکه اهمیت بسیاری دارد. در بسیاری از مکان‌ها قانون حکم می‌کند که تصاویر دوربین‌های امنیتی تا زمان مشخصی بسته به نوع و حجم فعالیت و همچنین بعضی از قوانین محلی، نگه داشته شود و پاک نگردد. بیشتر سیستم‌های نظارتی داده‌های ویدیویی را به یک فضای ابری، یک حافظه SSD یا یک هارد دیسک ارسال می‌کنند. در بعضی از روش‌های ذخیره سازی پیشرفته، تصاویر بر روی یک SSD یا HDD ذخیره شده و برای بکاپ به یک فضای ابری ارسال می‌شوند، این نوع سیستم‌ها که سیستم‌های ابری هیبرید نام دارند، امن‌تر و قابل اتکاتر از سیستم‌هایی هستند که فقط به یک نوع ذخیره سازی می‌پردازند.

قابلیت PoE: بعد از خرید دوربین تحت شبکه، یکی از مهم ترین چیزهایی که باید مدنظر قرار داد، نحوه تامین انرژی آن است. دوربین‌های تحت شبکه‌ای که می‌توانند از طریق یک اتصال PoE برق خود را تامین نمایند، ریسک و هزینه کابل کشی را حذف می‌کنند. در مقایسه با دوربین‌های کاملا بدون سیم، دوربین‌های تحت شبکه PoE انتقال داده پایدارتری دارند و احتمال تداخل آن‌ها با انواع سخت افزار در نزدیکی‌شان به حداقل می‌رسد.

رمزگذاری داده‌ها: اینکه چگونه می‌توان امنیت یک دوربین مداربسته تحت شبکه را تامین نمود بستگی به این دارد که آن دوربین تا چه سطحی می‌تواند داده‌ها را رمزگذاری کند و دارای چه سطحی از امنیت شبکه است. رمزگذاری راهی برای مهر و موم کردن اطلاعات با به هم ریختن آن است تا فقط کسانی که دسترسی مجاز دارند بتوانند آن را رمزگشایی کنند. از آنجایی که دوربین‌های تحت شبکه هدف خرابکاری اینترنت اشیا قرار گرفته‌اند، برپایی امنیتی مدرن، کلید اصلی جلوگیری از نفوذ هکرها برای دزدی اطلاعات یا حتی از کار انداختن کل سیستم است. دو نوع رمزگذاری وجود دارد؛ یکی در انتها و یکی هم در هنگام راه انتقال داده:

  • رمز گذاری در انتها: این نوع رمزگذاری به این معناست که داده‌ها محافظت شده هستند تا زمانی که بر روی دوربین قرار دارند. RSA و AES دو مثال از استانداردهای رمزگذاری PKI هستند که تضمین می‌کنند که هر کسی که به ویدیو دسترسی دارد، قادر نخواهد بود که آن را از حافظه‌اش استخراج نماید.
  • رمزگذاری در راه: این نوع رمزگذاری یعنی اینکه داده در راه انتقال در شبکه یا انتقال از فضای ذخیره سازی محلی به ابری، محافظت شده است. سیستم‌های امن، داده‌ها را در راه بوسیله HTTPS/SSL با پورت 443 رمزگذاری می‌کنند و فقط به سرویس‌های ابری مجاز، اجازه دسترسی به اتصال‌ها را می‌دهند.

ویژگی‌های اضافه یک دوربین تحت شبکه

به اشتراک گذاری لحظه‌ای تصاویر: یکی از ویژگی‌هایی که در خرید دوربین تحت شبکه مدرن می‌توان در نظر گرفت، توانایی آن در به اشتراک گذاری کلیپ‌های ویدیویی از طریق SMS، ایمیل یا لینک است. این ویژگی باعث می‌شود که زمان مورد نیاز مقامات مسئول جهت اطلاع از اتفاقی که رخ داده کاهش پیدا کند و اقدامات مورد نیاز به سریع ترین شکل ممکن انجام شود.

کیفیت ویدیو: بسیاری دلیل خرید دوربین تحت شبکه را کیفیت بالای تصاویر آن نسبت به دوربین‌های آنالوگی که در سیستم‌های امنیتی نظارتی سنتی استفاده می‌شوند، عنوان می‌کنند. که البته دلیل درستی هم می‌باشد. چون یک دوربین IP که سیگنال‌های دیجیتال را انتقال می‌دهد، قادر خواهد بود که به جزییات تصویر بیشتری دست پیدا کند. این ویژگی باعث می‌شود که بسیاری از دوربین‌های تحت شبکه بتوانند در آنالیز پیشرفته تصاویر مانند شناسایی صورت انسان‌ها، شرکت داشته باشند.

تحلیل و تجزیه ویدیویی مرزی: سیستم‌های نظارتی مدرن، هوش مصنوعی و تجزیه و تحلیل مرزی را ادغام می‌کنند تا بتوانند افراد و اجسام را در میدان دید دوربین تشخیص دهند. نرم افزارهایی که قابلیت‌های یادگیری عمیق دارند، می‌توانند از تطابق صورت یا ماشین برای آگاه سازی افراد دخیل در تصادفات استفاده کنند و سرعت تحقیقات را افزایش دهند. این سیستم‌های امنیتی پیشرفته همچنین به کاربران اجازه می‌دهند که محوطه‌هایی محصور در میدان دید دوربین مشخص نمایند تا اگر اتفاق محسوسی در آن محوطه در زمان مشخصی از روز رخ داد، به آن‌ها اطلاع داده شود.

پخش با وضعیتی پایدار: خرید دوربین تحت شبکه که دارای قابلیت Steady State یا حالت پایدار است، به این معنا است که آن دوربین به طور قابل توجهی پهنای باند کمتری مصرف  و هزینه کمتری برای شرکت‌ها و سازمان‌های بزرگ ایجاد می‌کند. در حالت پایدار، دوربین‌ها یک جریان دائمی از بندانگشتی‌های (thumbnail) رمزگذاری شده و متادیتای مربوط را به فضای ابری در هر 20 ثانیه ارسال می‌کنند. یک دوربین با این قابلیت، با پهنای باند 20 کیلوبیت بر ثانیه‌ای می‌توانند عملکرد داشته باشند که تقریبا 1 درصد دوربین‌های سنتی است که تا 1 یا 2 مگابیت بر ثانیه پهنای باند مصرف می‌کردند. بخاطر همین پهنای باند پایین، بیش از 100 دوربین حالت پایدار می‌توانند یک اتصال شبکه مشترک را استفاده نمایند و اندازه یک دوربین سنتی مصرف پهنای باند داشته باشند.

قبل از خرید دوربین تحت شبکه به چه سوال‌هایی باید پاسخ داد؟

  1. به چه میدان دیدی برای نظارت احتیاج داریم؟
  2. به چه پهنای باند اینترنتی برای پشتیبانی از دوربین تحت شبکه نیاز است؟
  3. تصاویر چگونه ذخیره می‌شوند و به چه ظرفیتی برای ذخیره سازی نیاز است؟
  4. رمزگذاری اطلاعات آن به استانداردهای امنیتی مدرن چقدر نزدیک است؟
  5. دوربین کجا قرار است نصب شود، داخل یا خارج؟
  6. آیا از انتقال رمزگذاری شده مانند SSL/TLS پشتیبانی می‌کند؟

قیمت دوربین IP

در بازار شلوغ تجهیزات امنیتی نظارتی برای خرید یک دوربین IP به برندها و کالاهای بسیار زیادی برخورد می‌کنیم. مشخصا برای اینکه اختلالی در سیستم امنیتی ایجاد نشود و از خطر احتمالی هکرها دور بماند، باید سراغ محصولات برندهایی رفت که سابقه مشخص و محبوبیت بالایی در بین کاربران این حوزه داشته باشند مانند برند هایک ویژن، هایلوک، داهوا، لول وان و … که از جهت در سطح مطلوبی به سر می‌برند. قیمت دوربین IP با برند متفرقه با تعداد ویژگی محدود در حال حاضر حدود 250 هزار تومان است، که در مدل‌های پرفروش و تولید برند مطرح، قیمتی حدود 800 تا یک میلیون و پانصد هزار تومان پیدا می‌کند. قیمت دوربین IP در مدل‌های بالا و بسیار پیشرفته تا 23 میلیون تومان هم می‌رسد.

نمایش 1–9 از 232 نتیجه